Je zult ze maar tegenkomen…

Een nieuwe Wes Anderson. Held.

Zo! Het is 9 januari 2012 en we kunnen de allereerste zomerparkfeesttip alweer noteren. En dat nog vóórdat het Eurosonic Noorderslaggeweld heeft toegeslagen. En die tip behoort toe aan misschien wel Neerlands meest onderschatte band, Hallo Venray. Gisterenmiddag gaven Henk (Koorn) en Henk (Jonkers) een semi-akoestisch optreden in Den Herberg in Belfeld. En het was smullen geblazen! Voor de doorgewinterde Hallo Venray-liefhebber (en dat zijn we!), maar ook voor de mensen die minder bekend zijn met dit Haagse gezelschap. Voor een klein maar aandachtig publiek gaven ze een heerlijke live-set af van oud en nieuw werk. Semi-akoestisch dus en met een handdoekje op het drumstel om het geluid vooral niet te hard te laten klinken. De oudere nummers (o.a. Las Vegas, Slow Change, Tuck, Eugene), voornamelijk van de klassieke cd The More I Laugh, The Hornier Due Gets, doorstaan de tands des tijds met vlag en wimpel, terwijl het nieuwere werk (Syreen, Circles, Travellin, Kicking, Freaky) mooi aansluit bij het toch wel imposante oeuvre van Hallo Venray. Toegiften The Heart And The Soul en Japanese Cars (jazeker!) maken het feestje compleet! Het is te hopen dat Henk en kornuiten nog lang doorgaan met het maken van prachtige muziek. Neerlands beste band verdient in ieder geval Neerlands mooiste podium, niet waar Zomerparkfeest?

Mooi das ook Don!

Jaja, het is weer eindlijstjestijd! En dat zorgt voor jaarlijks terugkerende rituelen in huize Denk. Het werk gaat aan de kant, de jaloezieën gaan dicht, en het koffiezetapparaat maakt overuren. De iTunes wordt afgespeurd naar al dat moois dat het afgelopen jaar de revue heeft gepasseerd. Shortlists worden gemaakt en vervolgens wordt er gestreept, geschoven, weer teruggezet en uiteindelijk, met veel bloed zweet en tranen, een eindlijst opgesteld. Okay, beetje gechargeerd, maar we nemen het serieus die lijst, met dank aan Sounds Venlo die er ieder jaar weer voor zorgen dat tientallen muziekliefhebbers soortgelijke rituelen erop naleven. Vreemd genoeg komen 2 van mijn persoonlijk favoriete tracks niet voor op één van de albums in de top 10. Maar ze zijn zo bloedjemooi dat het nummer alleen al eigenlijk een plek in mijn top 10 verdienen. En daarom krijgen ze via deze blog toch de aandacht die ze verdienen…